တခါတေလေတာ့လဲ က်ေနာ္ ေတြးေနမိသား….. ဘာရယ္ေတာ့လဲ မဟုတ္ ပ်င္းေနရင္ ေတြးေနမိတာ လူေတြရဲ႕ အက်င့္တခုမလား.. ဒီေတာ့လဲ က်ေနာ္ ေတြးမိတယ္ (ဆုိလုိခ်င္တာက အပ်င္းၾကီးေနတယ္) က်ေနာ္တုိ႕လုိ လူေတြအေနနဲ႕ ခင္မင္စရာ တြယ္တာစရာေလးေတြကုိ ခံုမင္တတ္ၾကတာပဲ။ မိသားစုနဲ႕ ေဝးေနရေတာ့လဲ တခါတေလ မိသားစုကုိလြမ္းမိၾကတယ္။ မိဘ၊ေဆြမ်ိဳးေတြကုိ လြမ္းတတ္ၾကမယ္….. သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြကုိ သတိရတတ္ၾကမယ္…. က်ေနာ္တုိ႕ေတြ ဒီလုိ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီး ေပးဆပ္ခဲ့ရတာေတြ ထုိက္တန္တဲ့ ရလာဒ္ေတြေကာ ရခဲ့ၾကသလား……. ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္မိေတာ့ က်ေနာ္သည္ အရင္တုန္းက က်ေနာ္ မဟုတ္ခဲ့ေတာ့ေပ…….

အရင္တုန္းက ပုိးသားလုိ ျဖဴတဲ့ အေမ့လက္ေပၚမွာ က်ေနာ္ ၾကီးျပင္းလာခဲ့တယ္… ခုေတာ့ က်ေနာ္ ပုိးသားလုိ လုိက္ မျဖဴႏုိင္ေတာ့ေပ…..

အရင္တုန္းက က်ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ တြယ္တာတတ္တယ္… ခုေတာ့ က်ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ေမ့ေနတတ္ျပီ……..

အရင္တုန္းက က်ေနာ္ မိသားစုကုိ ခင္တြယ္ ျမတ္ႏုိးတယ္… ခုေတာ့ က်ေနာ္ တေယာက္ထဲ ေနတတ္ခဲ့ျပီ………

အရင္တုန္းက အထုိက္အေလ်ာက္ ျဖဴစင္ခဲ့ဖူးတယ္… ခုေတာ့ က်ေနာ္ အစြန္းအထင္းေတြ မ်ားခဲ့ျပီ………..

အရင္တုန္းက က်ေနာ္ ရုိးသားခဲ့ဖူးတယ္……. ခုေတာ့ က်ေနာ္ လိမ္တတ္ခဲ့ျပီ…………

အရင္တုန္းက က်ေနာ္ ပြင့္လင္းစြာ ေျပာဆုိဖူးခဲ့သည္…… ခုက်ေနာ္ ပါးစပ္ေတြ ႏႈတ္ဆိတ္ေနတတ္ခဲ့ျပီ……..

အရင္တုန္းက အမွားေတြ နဲခဲ့တယ္…… ခုေတာ့ က်ေနာ္ အမွားမ်ားနဲ႕ လူတေယာက္ ျဖစ္ေနျပီ……..

အရင္တုန္းက အမွားသိရင္ ေရွာင္ခဲ့ဖူးတယ္…. ခုေတာ့ က်ေနာ္ အမွားကုိ သိရက္နဲ႕ ထပ္တုိးေနမိျပီ…..

ခုေနမ်ား အရင္တုန္းက မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ မ်ားေတြ႕ရင္ သူတုိ႕ ရင္ထဲက ထြက္လာမဲ့ စကားေလး တခုကုိ က်ေနာ္ ၾကိဳခန္႕မွန္းတတ္ခဲ့ပါျပီ။

ေၾသာ္…. က်ေနာ္သည္ အရင္တုန္းက က်ေနာ္ မဟုတ္ေတာ့ပါ့လား……………………….

လူသားတုိင္း လြတ္လပ္စြာ ေဝဖန္ႏုိင္ခြင့္ရွိပါသည္။

……….

ေလးစားလ်က္

ေတာင္ေပၚသား

မိတ္ေဆြ၊ အေပါင္းအသင္း စတာေတြက လူတေယာက္ရဲ႕ ဘဝမွာ ဘယ္ေလာက္ထိ အေရးပါႏိုင္ပါသလဲ .. ဘယ္အတုိင္းအတာတခုထိ ျဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္ပါမည္လဲ။ လူရယ္လုိ႕ ျဖစ္လာျပီဆုိကတည္းက ပတ္ဝန္းက်င္ အသုိင္းအဝန္းၾကားမွာ ၾကီးျပင္း ေပါက္ဖြားလာခဲ့ရတာေတြခ်ည္း မဟုတ္ပါသလား။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ အတြက္ ပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းအဝိုင္းဆိုသည္မွာ ကင္းကြာလို႕မရ .. ဒါေတြကုိ မ်က္စိစုံမွိတ္ျပီး လူ႕ေလာကမွာ တေယာက္ထဲ ရပ္တည္ေနႏိုင္ဖို႕ ဆုိတာကေကာ ျဖစ္ႏုိင္ပါမည္လား။ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ မိသားစု အသိုင္းအဝန္း ဆိုသည္မွာ ေလာကၾကီးအတြင္း လူသားခ်င္း ဘယ္လုိ ဆက္ဆံ ျပဳမူေနထုိင္ရမယ္ဆုိတာေတြကို သင္ၾကားေပးခဲ့တဲ့ လက္ဦးဆရာေတြသာ)

သတၱဝါ (လူ၊တိရစာၦန္) လုိ႕ ဆုိလုိက္တာနဲ႕ သူတုိ႕ က်င္လည္ေနထုိင္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ေပၚမွာ မူတည္ျပီး အေကာင္း၊ အဆုိးရွိသည္။ အယဥ္ အရိုင္း ရွိသည္။ ဥာဏ္ရည္ျမင့္တဲ့ တိရစာၦန္လုိမ်ိဳး ရွိသလုိ က်ေနာ္တုိ႕ လူသားေတြထဲမွာလဲ ဥာဏ္ရည္ျမင့္သည့္ လူေတြ ရွိသလုိ၊ ဥာဏ္ရည္ မျမင့္တဲ့ လူသတၱဝါ လူအႏၶ ေတြလဲ တပုံတပင္ ရွိေနေပလိမ့္မည္။ အေျခခံ အက်ဆုံး အခ်က္ကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဥာဏ္ရည္၊ ဥာဏ္ေသြး ျမင့္မားေနပါေစ၊ နိမ့္က်ေနပါေစ က်ေနာ္တုိ႕တြင္ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းကေတာ့ ရွိရစျမဲပင္။ က်ေနာ္တုိ႕ ဘာသာတရားတုိင္းလုိလုိတြင္ ရွိေနသည့္ အခ်က္က လူေလာကဆုိသည္မွာ တကယ္ေတာ့ ခဏတာအခ်ိန္ေလး တခုအတြင္းသာ ျဖစ္သည္မဟုတ္ပါေလာ့။ ဤခဏတာ လူျဖစ္ရသည့္အခ်ိန္ေလးထဲမွာ က်ေနာ္တုိ႕ အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ညီညြတ္စြာ ေနထုိင္ၾကရင္ျဖင့္ က်ေနာ္တုိ႕ စိတ္ေက်နပ္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ အရသာကုိ ခံစားရေပမည္။ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႕ လမ္းခြဲခဲ့လွ်င္လဲ စိတ္ျဖဴစင္ သန္႕ရွင္းစြာျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ႏႈတ္ဆက္လမ္းခြဲတတ္ဖုိ႕က အေရးၾကီးေပသည္။ တဦးႏွင့္ တဦး စတင္ ေတြ႕ဆံုခင္မင္ရျခင္းသည္ တေန႕ခြဲရဖို႕ပင္။ ဒီအခ်က္သည္ ေသခ်ာေသာ ေလာကနိယာမ တခုဟု က်ေနာ္ ယူဆမိပါသည္။

က်ေနာ္သည္ လူတေယာက္ ျဖစ္သည့္အေလွ်ာက္ လူတေယာက္မွာ ရွိသင့္သည့္ စိတ္ခံစားခ်က္ ရွိေပသည္။ တခါတရံ က်ေနာ္ စိတ္တုိတတ္သည္၊ က်ေနာ္ မရင့္က်က္သည့္ အရာေတြလဲ အမ်ားအျပားပင္ျဖစ္သည္။ ဟုိငယ္စဥ္တုန္းကဆုိ က်ေနာ္တုိ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကစားစဥ္ အခ်င္းခ်င္း စကားႏုိင္လုျပီး ရန္ျဖစ္တတ္ၾကသည္။ ျပီးလွ်င္ က်ေနာ္တုိ႕ စကားမေျပာၾကေတာ့ ဒါေပမဲ့ ဒါေတြသည္ အခ်ိန္အမ်ားၾကီးမဟုတ္ က်ေနာ္တုိ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ စကားမေျပာလွ်င္ အလြန္ဆုံး တပတ္ေပါ့ ျပီးလွ်င္ တူတူကစား ေပ်ာ္ပါးျပီး အျငိဳးအေတး ကင္းကင္းႏွင့္ လက္တြဲေတြ မျဖဳတ္ပဲ တြဲလက္ေတြ ညီခဲ့ၾကသည္သာ။ ထုိစဥ္ ကေလးဘဝက ရန္ျဖစ္ရျခင္းအေၾကာင္းမ်ားက မိမိက သူမ်ားထက္ သာခ်င္၍ ျဖစ္ေစ၊ မိမိကုိ သူမ်ားက ပုိ၍ ဦးစားေပးခံခ်င္၍ ျဖစ္သည္က မ်ားသည္။ ဒါေပမဲ့ ကေလးဘဝက အရာရာသည္ အျဖဴထည္ သက္သက္သာ။ က်ေနာ္တုိ႕တြင္ အျငိဳးအေတး အာဃာတဆုိတာ မရွိခဲ့။ အရိုးခံ ျဖဴစင္ခဲ့ၾကသည္သာ ျဖစ္သည္။

အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ စိတ္ေတြ ေျပာင္းလဲတတ္ခဲ့သည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ကုိ လုိက္၍ အမူအက်င့္ေတြ ေျပာင္းလဲတတ္ခဲ့သည္။ (ေက်းညီေနာင္ ပံုျပင္လိုေပါ့။) ၾကီးျပင္းရာ ပတ္ဝန္းက်င္ကို လုိက္၍ ျဖဴစင္ရုိးသားခဲ့ေသာ စိတ္တုိ႕သည္ အေရာင္မ်ိဳးစုံ စြန္းထင္းခဲ့သည္။ က်ေနာ္တုိ႕ စိတ္အလုိကုိ လုိက္ျပီး မွားယြင္းခဲ့ၾကဖူးသည္။ အတြင္းစိတ္ ေအးခ်မ္းဖုိ႕ထက္ အေပၚယံ သာယာမႈေတြအေပၚကုိ ပိုမိုခုံမင္ခဲ့ၾကသည္။ အေပါင္းအသင္းေတြ ေပါင္းစုံ ေပါင္းတတ္ခဲ့ၾကသည္။ အျပဳသေဘာေဆာင္ျပီး က်ေနာ္တို႕ ခင္မင္ခဲ့ၾကသည္။ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႕ လမ္းခြဲခဲ့ရေသာ္ က်ေနာ္တုိ႕ ငယ္စဥ္ကေလးဘဝကလုိ စိတ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ရျပန္သည္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ မျဖဴစင္ခဲ့ၾကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ ရင္ထဲမွာ မေဖာ္ျပႏုိင္တဲ့ မီးေတာက္ကေလးေတြ ေလာင္ကြ်မ္းခဲ့ရေလျပီ။ ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ဆံုးရံႈးခဲ့ရေသာ အျဖစ္အတြက္ ဘယ္ေလာက္ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းလိုက္ပါသလဲ။ က်ေနာ္တို႕ ဆံုးရံႈးျခင္းသည္ တခု မကခဲ့ေပ .. သူငယ္ခ်င္း ခ်စ္ျခင္းတရားမ်ား ယံုၾကည္မႈမ်ား ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ား ကုန္လြန္ခဲ့ေသာ အခ်ိန္မ်ား .. မ်ားစြာပင္ ..

အသက္ရွင္ေနသေရြ႕ မလြဲမေသြ ဆံုေတြ႕ျခင္း ကြဲကြာျခင္းေပါင္းမ်ားစြာ ဆံုေတြ႕နည္း ကြဲကြာနည္းမ်ိဳးေပါင္းစံုႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ဆံုေတြ႕ရလိမ့္ဦးမည္ .. ထိုအတြက္ က်ေနာ္တို႕ တုန္လႈပ္ၾကမည္လား .. ေအးေအးသက္သာ ၾကည္ၾကည္သာသာႏွင့္ အျပဳံးမ်ားနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ လက္ျပႏႈတ္ဆက္ၾကမည္လား ..

လူသားအားလုံးသည္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင့္နဲ႕ လမ္းခြဲျခင္းကုိ ပုိမုိျမတ္ႏုိးမည္ ေမွ်ာ္လင့္သည္ .. အသင္ဆုိလွ်င္ေကာ……….

………

……………………..

လူသားတုိင္း လြတ္လပ္စြာ ေဝဖန္ႏုိင္ခြင့္ ရွိသည္။

ေလးစားလ်က္

ေတာင္ေပၚသား

ခုတေလာ အလုပ္ေတြကမ်ားျပီး ပုိစ့္ေတြေတာင္ မေရးျဖစ္တာၾကာပါျပီ။ ေျပာတဲ့လူမ်ားလာလုိ႕ ကုိယ့္ site ေလးကုိ ဖုန္ခါတယ္ ေျပာေျပာ စိတ္ကူးတဲ့ရာ လုပ္တယ္ပဲ ေျပာေျပာ တင္ခ်င္တာ တင္လုိက္ပါတယ္။ ခုတေလာ အလုပ္ကေလးကလဲ သိပ္အဆင္မေျပခ်င္ေတာ့ အလုပ္ကုိ အေၾကာင္းျပလုိ႕ စာမေရးျဖစ္တာ ၾကာပါျပီ။ တကယ္ကေတာ့ အပ်င္းၾကီးေနတာပါ။ အပ်င္းက ဘယ္ေလာက္ၾကီးသလဲဆုိ ခုရက္ပုိင္း ခြင့္ယူတဲ့ ရက္ေတြမ်ားေနတာ ကုိယ္တုိင္ပဲ သိတယ္။ အရင္တုန္းက ယူလုိ႕ မရခဲ့တဲ့ ရက္ေတြ တဝၾကီး အစားထုိးယူေနတာပါ။ တေန႕တေန႕ ယူထားတဲ့ ရက္ေတြ ဘာလုပ္မိသလဲ အားေနရင္ Movies ေတြၾကည့္သည္။ Game ကစားသည္။ Facebook ဆုိတာဝင္သည္။ ေက်ာင္းကလဲ ၂ ပတ္ ပိတ္ထားေပးပါသည္။ ဒီေတာ့ ေက်ာင္းသား လုပ္ေနေပမဲ့ ေက်ာင္းစာ ေလ့လာျဖစ္သလားဆုိေတာ့လဲ မေလ့လာျဖစ္ပါ။ က်ေနာ္ အပ်င္း ၾကီးေနသည္။

တခါတေလေတာ့လဲ စဥ္းစားမိတယ္။ လူ႕ေလာကၾကီးမွာ အရာရာ ျပည့္စုံေနရင္လဲ မေကာင္းဘူး၊ အရာရာ ခ်ိဳ႕ယြင္းေနရင္းလဲ မေကာင္းဘူးလုိ႕။ ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္းကုိ အဓိက ေျပာခ်င္တာက လူတေယာက္ရဲ႕ အျပင္ပန္းထက္ အတြင္းစိတ္ေတြကုိပါ။ အရာရာကုိ ငါ တလုံးပဲ ကုိင္စြဲေတာ့လဲ မွန္ေနတာေတြေတာင္ မွားေနတယ္လုိ႕ အျမင္ေတြက ေရာက္သြားတတ္တာကုိး။ ခ်စ္ရသူက ေျပာတယ္ ဘုရားသခင္က ဘာလုိ႕ ေကာင္းတာေတြပဲ မေပးတာတုန္းတဲ့။ တကယ္လုိ႕ ဆုေတာင္းတုိင္းတာ က်ေနာ္တုိ႕ကုိ ဘုရားသခင္က ျပည့္စုံေအာင္ ေပးေနမယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႕လုိ လူမုိက္ေတြ ဘုရားသခင္ကုိေမ့ေလွ်ာ့လုိ႕ ေနေတာ့မွာေပါ့။ လုံ႕လ ၊ ဝီရိယ မပါပဲ ဘယ္အရာမွ မေအာင္ျမင္တတ္ပါဘူး။ ဘယ္အရာမဆုိ ျပဳသူ၊ အျပဳခံသူ၊ အက်ိဳးနဲ႕အေၾကာင္း ရွိစျမဲပါပဲ။ ခုလုိ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ေတြးေနမိတယ္။ ဟုိအရင္ ဒီေရာက္တုန္းကလုိ စိတ္ေတြလဲ တျဖည္းျဖည္းလုံးပါး ပါးလာခဲ့ပါလားလုိ႕ေပါ့။ အရင္လုိ ၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ေတြ ေပ်ာက္ေနတယ္။  မနက္ေစာေစာ ထရမွာ အပ်င္းၾကီးေနတယ္။ တုိးတက္ေနတဲ့ တုိင္းျပည္ၾကီးမွာ အမီလုိက္ႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားခ်င္ရင္ေတာ့ လူတုိင္းနဲ႕ တန္းတူ လုိက္လုပ္ရမွာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ အပ်င္းၾကီးေနတယ္။

လက္ရွိ ကမာၻဖလား ေဘာလုံးပြဲေတြကလဲ လာေနေတာ့ ည ညဆုိ မအိပ္ျဖစ္ဘူး။ အခုေတာင္ မနက္ျဖန္ ခြင့္ယူထားတယ္။ ညဥ့္နက္ လာမဲ့ ေဘာလုံးပြဲၾကည့္ဖုိ႕ ေစာင့္ရင္း ပ်င္းေနတာနဲ႕ စိတ္ကူးထဲ ရွိတာေတြ က်ေနာ္ ေရးေနမိတာပါ။ အဲ့လုိ အပ်င္းၾကီးေနတာပါ။ တခါတေလေတာ့လဲ စိတ္ကူးတုိင္း ျဖစ္တာမွ မဟုတ္တာ။ ဟုတ္တယ္မလား ဒီေတာ့ ျဖစ္တဲ့ အတုိင္းေလး ေမ်ာလုိက္သြားေနမိတာ ခုေတာ့ အပ်င္းေရာဂါပါ စြဲကပ္ေနပါျပီ။ ဘယ္အရာမဆုိ လုိခ်င္ရင္ေတာ့ အခ်ိန္ ဒါမွမဟုတ္ တခုခုကုိ မျဖစ္မေန စေတးခံရမွာပဲေလ။ ဘဝမွာ စိတ္ဓါတ္ေတြ က်ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အရာရာဟာ ကုိယ္လုပ္ရင္ ျဖစ္လာမွာပဲ မဟုတ္လား ဒီေတာ့ ခုမျဖစ္ရင္ေတာင္ တခ်ိန္ေတာ့ ျဖစ္လာမွာပဲ ဆုိတဲ့ စိတ္နဲ႕ ၾကိဳးစားၾကည့္လုိက္ရင္ မျဖစ္ဘူးဆုိတာ မရွိပါဘူး။ ျမန္မာစကားေလး ရွိတယ္မလား ၾကိဳးစားရင္း ဘုရားေတာင္ ျဖစ္ႏုိင္ေသးတာပဲ။ စိတ္ကေလး နဲနဲထည့္ျပီး က်ေနာ္လုပ္ၾကည့္ရင္ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ အပ်င္းၾကီးေနတယ္။

လူ႕ေလာကမွာ တေယာက္ထဲ ရုန္းကန္ဖုိ႕ဆုိတာ အေတာ္ကုိ လြယ္ကူပါတယ္။ ေနစရာ ၊ စားစရာေလးနဲနဲ ရွိရင္ ေနတတ္မယ္ဆုိရင္ တေယာက္ထဲ ေနလုိ႕ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ရဲ႕ ေနာက္မွာ မျမင္ရတဲ့ အရာေပါင္းမ်ားစြာ လႊမ္းျခဳံထားတတ္ၾကပါတယ္။ အခ်ိဳ႕က မိသားစုဘဝ၊ တခ်ိဳ႕က အိမ္ေထာင္သည္ ဘဝ။ သားသမီး ရတနာေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႕ ဘယ္လုိ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္မွာလဲ။ က်ေနာ္ ဒီမလာခင္တုန္းက ဦးေလးက စကားေလး တခြန္းမွာလုိက္ပါတယ္။

သူတုိ႕အတြက္ဆုိျပီး က်ေနာ္တုိ႕ ရည္မွန္းၾကိဳးစားရင္ ေအာင္ျမင္မႈဆုိတာ မၾကာပါဘူး ရရွိလာမွာပါပဲ။ ခုတေလာ ဦးေလး စကားေလးေတြ ျပန္ၾကားေယာင္ေနမိတယ္။ ဟုတ္တယ္ က်ေနာ္ တေယာက္ထဲ ကုိယ့္ဘဝတခုထဲ ကုိယ္ၾကည့္ေနမယ္ဆုိ လုိအပ္တာေတြထက္ ပုိေနတာကမ်ားေနျပီ။ ဒါေပမဲ့ ေနာင္ ျဖစ္လာမဲ့ မ်ိဳးဆက္၊ သားသမီးေတြအတြက္ ျပန္ေတြးၾကည့္လုိက္ေတာ့ က်ေနာ္ လုပ္ႏုိင္ခဲ့တာ ဘာရွိလုိ႕တုန္း။ က်ေနာ္  ၾကိဳးစားဖုိ႕ လုိေနပါေသးတယ္။ က်ေနာ္ အစြမ္းအစေတြ ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ ပ်င္းေနသည္။ တခုခု လုပ္ေတာ့မယ္ဆုိ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆုိျပီး က်ေနာ္ ေတြးတတ္ေနျပီ။ တကယ့္ကုိ  က်ေနာ္ အသုံးမက်တဲ့ လူတေယာက္လုိ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ က်ေနာ္ ပ်င္းေနပါသည္။

ဘာပဲ ေျပာေျပာ က်ေနာ္ အပ်င္းၾကီးေနတာေတြကုိ က်ေနာ္ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ႏွစ္သိမ့္ေနမိတာပါ။ ဒါမွလဲ က်ေနာ္ ပ်င္းေနတာ လူေတြသိလုိ႕ က်ေနာ္ ရွက္တတ္လာမွာေပါ့။ က်ေနာ္လုိပဲ စာဖတ္သူေတြလဲ အပ်င္းၾကီးေနမယ္ဆုိ ခု ျပင္လုိက္ၾကရင္ မေကာင္းဘူးလားဗ်ာ….. တကယ္ေတာ့ အပ်င္းၾကီးတယ္ဆိုတာ ရွက္စရာ အလြန္ေကာင္းဆုိပဲဗ် အပ်င္းၾကီးသူမ်ား အဖြဲ႕ကေတာ့

ဆုိပဲ။ ခုေတာ့ က်ေနာ္ လူမသက္သာတဲ့ အျပင္ အိပ္ေနလုိက္တာ ေန႕၊ညေတြ လြဲလုိ႕ အလုပ္လဲ မသြားႏုိင္ပါဘူးဗ်ာ၊ လူက မနက္ေစာေစာ မထေတာ့ ေခါင္းေတြလဲ ကုိက္၊ အုံမႈိင္းျပီး အပ်င္းေတြကတက္လုိက္နဲ႕ တကယ့္ကုိပါပဲ က်ေနာ္ တကယ္ အပ်င္းၾကီးေနပါသည္။

လူသားတုိင္း လြတ္လပ္စြာ ျငင္းဆုိခြင့္၊ ေျပာဆုိခြင့္ ရွိပါသည္။

ေလးစားလ်က္

ေတာင္ေပၚသား